Wednesday, May 19, 2010

Ηλεκτρονικός έρωτας

Αγαπημένε μου,

σκεφτόμουν πάλι.. εσένα.

Το πάθος με το οποίο κάθε φορά μου λες ότι δεν είσαι για αγάπες,
προτάσσοντας έτσι ένα απαγορευτικό σήμα λέγοντάς μου "μην προχωράς άλλο, δεν έχει κάτι εδώ για σένα".

Αναρωτιέμαι πότε και γιατί το αποφάσισες να κλείσεις την καρδιά σου.
Αναρωτιέμαι πού βρήκες τη δύναμη να το κάνεις...
Τόσα χρόνια θέλω να κάνω το ίδιο, και ακόμα να το αποφασίσω...

Δεν ψάχνω να βρω κάτι σε σένα...
Ό,τι ζητούσα το βρήκα.

Φοβάμαι μην είσαι πραγματικός, γιατί τότε σημαίνει ότι βρήκα το άλλο μου μισό πολύ αργά..
Πρόλαβες να απογίνεις αυτό που αντιστεκόμουν να γίνω, περιμένοντάς σε...
Άργησα να σε βρω; ή δεν πίστεψες ότι θα ερχόμουν και αφέθηκες;

Δεν ξέρω τι πραγματικά θα σε έκανε ευτυχισμένο.
Αν πρέπει να σε πιστέψω ότι μια ζωή χωρίς καρδιοκτύπια είναι για σένα η ιδανική,
ή αν θα πρέπει να κτυπώ στα τείχη που ύψωσες μέχρι να πέσουν, ή να πέσω από εξάντληση προσπαθώντας..

Αυτό θέλω όμως... να σε κάνω ευτυχισμένο.
Είτε μένοντας, είτε φεύγοντας.

Μακάρι να μπορούσα να σταθώ μπροστά σου και να σου πω: "Εμένα θες.."..
αλλά δεν μπορώ... δεν ξέρω...

Αγαπημένε μου,

έχω κλείσει τον κόσμο έξω, για σένα..
Αν το μάθεις αυτό, θα σε πνίξει...το ξέρω.
Μακάρι να μπορούσα να κοιτάξω στα δυο σου τα μάτια, να σε αγγίξω.. και τότε θα ήξερα...

Τώρα απλά φεύγω...  και επανέρχομαι..
Δεν κτυπώ πια τα τείχη, απλά κάθομαι σιωπηλά στα σκαλιά σου και περιμένω για λίγο μήπως περάσεις..
Αν έχεις όρεξη θα με χαιρετίσεις.. και κάθε φορά θα λέω πως είναι η τελευταία, πως δε με χρειάζεσαι...

και την επόμενη φορά θα επιστρέψω γιατί ... ίσως απλά να αγάπησα τα σκαλιά σου.. και πια να επινοώ τη μορφή σου,
να σε φέρνω στο μυαλό μου όπως ακριβώς σε θέλω..ευτυχισμένο.


Αγαπημένε μου,

σκεφτόμουν πάλι.. εσένα, και είπα να σου γράψω ένα γράμμα..
Το έγραψα, το βαλα στο φάκελο και μετά θυμήθηκα..
Δεν ξέρω το όνομά σου, ούτε πού μένεις.. ούτε καν τη μορφή σου..
παρά μόνο τις λέξεις σου που αφήνεις πίσω σου σκοτώνοντας ηλεκτρόνια...

No comments:

Post a Comment