Wednesday, March 31, 2010

Το άλλο μισό - Μέρος 1ο

Οι πλανήτες αποσυντονίστηκαν και ήρθε η ώρα για αυτή τη σφαίρα που τόσα χρόνια ζαλιζόταν γύρω από τη γη να εκτροχιαστεί. Σίγουρα, πολλές άλλες σφαίρες εκτροχιάστηκαν πριν, κατά τη διάρκεια, και μετά τον δικό της εκτροχιασμό, αλλά εμάς αυτός μας ενδιαφέρει.

Το ένα έγινε δύο σε χρόνο dt. Μόλις που πρόλαβε το ένα μισό να πει στο άλλο μισό: "εσύ να είσαι το κορίτσι!".

Για να μη συγχυζόμαστε, το ένα μισό ήταν το Χ και το άλλο το Ψ. Το Χ προσγειώθηκε το έτος 1997 στη χώρα Κύπρο. 

Οι κανόνες λένε, ότι οι ψυχές, με την άφιξή τους στη γη, πρέπει να επιλέξουν ξενιστή σε ένα διάστημα 30 λεπτών. Αν υπάρξει καθυστέρηση, ενδέχεται να υπάρξουν επιπλοκές.

Χ: ""Εσύ να είσαι το κορίτσι" ιμίσh... Εμένα ερώτησε με;;"  , διερωτήθηκε. 
Αμέσως τότε αντιλήφθηκε ότι το άλλο του μισό ήταν ένα άλλο... άλλο από το ίδιο. Ήταν δύο διαφορετικές οντότητες. Έπαψε ο εαυτός του να είναι μια μονάδα... αλλά δύο.

Χ: "Τριάντα λεπτά, και ήδη πέρασαν τα 10! Τι ηλικίες να ψάξω άραγε;", σκεφτόταν καθώς αιωρήτουν πάνω από μια πόλη. 
Σε κάποια στιγμή ακούει γέλια και φωνές... περνούσε πάνω από ένα σχολείο.
Χ: "Πολύ καλή ευκαιρία!" σκέφτηκε, και αμέσως προσγειώθηκε πάνω σε ένα κλαδί ενός δέντρου που βρισκόταν στην σχολική αυλή.
Στην αυλή σκορπισμένα παιδιά ηλικίας  13 εώς 15. Ο χρόνος κυλούσε εις βάρος του. Έπρεπε να κινηθεί γρήγορα.
Χ: "Πρέπει να βρω κορίτσι, που να μην έχει ερωτευτεί ξανά, μην έχουμε και ιστορίες", μονολόγησε. 
Πολλά κορίτσια, ξανθά, μελαχρινά, ψηλά, κοντά, τσαχπίνικα, συμμαζεμένα, όμορφα, άσχημα... Τόσες επιλογές που έκανε το όλο εγχείρημα ακόμα πιο δύσκολο.
Καθώς το βλέμα του πλανιώτανε στο χώρο, σταματά σε ένα κορίτσι αμφιλεγόμενο. Δεν θα το έλεγες άσχημο, δεν ήτανε όμως και από τα ομορφότερα. Δεν ήταν και κάτι το ιδιαίτερο. Κι αυτό το μαλλί, σαν αγόρι το χει κόψει, πώς είναι έτσι;! Αλλά είχε κάτι στο βλέμμα. Μια σπίθα θελκτική που προκαλούσε το ενδιαφέρον. Είχαν μείνει 3 λεπτά. Έπρεπε να αποφασίσει! Το αποφάσισε! Το Χ βρήκε τον ξενιστή του! Και το όνομα αυτής, Χριστίνα! :)

Άραγε, που να βρίσκεται το άλλο της μισό τώρα; Είχαν την τύχη να προσγειωθούν κάπου κοντά; Είναι πιο μεγάλος; πιο μικρός;

Τώρα όμως το Χ είχε μια ακόμα πρόκληση. Έπρεπε να ταυτιστεί με τη Χριστίνα, να γίνει η Χριστίνα. Ίσως αυτό να είναι γι' αυτό ακόμα πιο δύσκολο.



Tuesday, March 30, 2010

Παράλληλα σύμπαντα

Υπάρχει μια θεωρία η οποία λέει ότι κάθε απόφασή μας έχει όλες τις πιθανές συνέπειες στη ζωή μας και κατ' επέκταση στο σύμπαν. Για κάθε διαφορετική συνέπεια, δημιουργείται και σύμπαν το οποίο εμπεριέχει τη συνέπεια αυτή. Τα σύμπαντα αυτά συνυπάρχουν παράλληλα, και κάποτε συγχωνεύονται.

Συγχωνεύσεις και αποσχίσεις γίνονται συνεχώς.

Για παράδειγμα, αν εγώ αγοράσω ένα ξυστό λαχείο, στο οποίο έχω πιθανότητα μια στο εκατομύριο να κερδίσω, αυτό σημαίνει από τη στιγμή που αγόρασα το λαχείο, αμέσως δημιουργείται ένα αντίγραφο του σύμπαντος στο οποίο υπάρχω. Δηλαδή, έχουμε δύο σύμπαντα όπου και στα δύο έχω ένα ξυστό. Μόλις το ξύσω, στο ένα σύμπαν το λαχείο κερδίζει, ενώ στο άλλο δεν κερδίζει, και αναλόγως τα σύμπαντα κινούνται ανεξάρτητα και παράλληλα.

Αύριο θα πάω να παίξω τζόκερ, δίνοντας έτσι την ευκαιρία σε αυτό το στιγμιότυπο του εαυτού μου, ή σε κάποιο άλλο σε παράλληλο σύμπαν να αποκτήσει τα 7.5 εκατομύρια της αυριανής κλήρωσης.

... και σε καλή μεριά ;)

Sunday, March 28, 2010

Γέννεσις

Υπάρχει μια θεωρία που λέει ότι στο χωροχρόνο συνυπάρχουμε με το άλλο μας μισό και σκοπός μας είναι να συναντηθούμε.

Είμαστε λέει κάτι σαν μια σφαίρα - όπως το φεγγάρι - και κινούμαστε σε τροχιά γύρω από τη γη -όπως και το φεγγάρι. Σε κάποια χρονική στιγμή, που το σύμπαν αποφασίζει, η μπάλα αυτή μοιράζεται στα δύο, και έτσι εκτροχιάζεται. Τα δύο της κομμάτια, κινούνται άτακτα στο σύμπαν, ενώ στο τέλος καταλήγουν στη γη, λόγω της βαρύτητας. Κανείς μέχρι τώρα δεν κατάφερε να υπολογίσει τη χρονική στιγμή, και την τοποθεσία που καταλήγει το κάθε κομμάτι. Η επικρατέστερη θεωρία, είναι ότι αυτές οι δύο παράμετροι είναι τυχαίες!

Ξέχασα να αναφέρω, ότι η σφαίρα αυτή είναι άυλη, και κατά βάση ενέργεια!
Οι δύο συνιστώσες της σφαίρας, δεν διαφέρουν καθόλου από την σφαίρα, παρά μόνο στο χρώμα. Ενώ η σφαίρα έχει ένα βαθύ κυανό χρώμα, οι συνιστώσες της έχουν ένα ζωηρό ανοικτό γαλάζιο χρώμα. Κατα τ' άλλα, είναι και αυτές σφαίρες, των ιδίων διαστάσεων.

Αυτές οι σφαίρες έχουν συνείδηση, σκέφτονται, νιώθουν και μπορούν να "κατοικήσουν" σε ανθρώπινα σώματα. Σκοπός τους είναι να βρουν το άλλο τους μισό, για να ρθουν σε ισορροπία. Για το σκοπό αυτό, πηδούν από σώμα σε σώμα, μέχρι να αναγνωρίσουν σε άλλο σώμα το άλλο τους μισό.

Λάθη γίνονται όμως. Κάποτε μπορεί ένα σώμα να φιλοξενεί περισσότερες από μία ενέργειες, και τότε εμφανίζονται φαινόμενα διπλής, τριπλής ή ν-προσωπικότητας. Άλλες φορές, μπορεί να γίνουν λανθασμένες γνωματεύσεις, και το μισό του ενός να πολιορκήται από άλλο, άσχετο μισό.

Για να διευκολυνθούν οι ενέργειες (που από τώρα θα αναφερόμαστε σε αυτές σαν ψυχές), το σύμπαν πρότεινε το ένα μισό να καταλήγει σε αρσενικό, και το άλλο μισό σε θηλυκό. Αυτή η εισήγηση υιοθετήθηκε από τις ψυχές, με ένα μικρό προβλημα. Επειδή δεν μπορούσαν να είναι σε θέση να ξέρουν σε ποια χρονική στιγμή θα γινόταν ο διαχωρισμός της σφαίρας, δεν προλαβαίναν να συνεννοηθούν για το ποιος θα κατέληγε σε τι φύλο. Γι' αυτό και αντιμετωπίζουμε κοινωνικά προβλήματα όπως καταπιεσμένα ομοφιλόφυλα άτομα κ.α.

Κάθε φορά που δύο συμβατά μισά συναντιώνται, και σμίγουν, τότε εξαπολύεται ενέργεια στο σύμπαν η οποία το βοηθά να μεγαλώνει. Οι ξενιστές (τα ανθρώπινα σώματα) που βρίσκονται στην κατάσταση του σμιξίματος, βιώνουν μια εκρηκτική κατάσταση με ένα αίσθημα υπερβολικής ικανοποίησης. Λέγεται ότι κάποτε βλέπουν και αστεράκια.

Το σμίξιμο όμως δεν διαρκεί για πάντα, και δεν αποτελεί το τέλος της περιπέτειας. Κάποτε οι ψυχές βαριόνται τον ξενιστή τους και μεταπηδούν σε άλλα, νεότερα σώματα. Τότε, ΄χάνεται η μαγεία από το ανθρώπινο ζευγάρι, αφού το μισό που μένει πίσω αναγκάζεται να ψάξει τον καινούριο ξενιστή του άλλου του μισού. Γι' αυτό μερικές φορές έχουμε ανεξήγητες συμπεριφορές, που ξεμυαλιζόμαστε και δεν βρίσκουμε λογική εξήγηση σε αυτά που κάνουμε.

Το να εγκαταλείψει μια ψυχή τον ξενιστή της, δεν είναι πάντα εύκολη υπόθεση. Αντιθέτως, συνήθως είναι πολύ δύσκολη διαδικασία και γι' αυτό η επιλογή του πρώτου ξενιστή πρέπει να γίνει προσεκτικά.

Εσύ άραγε ψάχνεις το άλλο σου μισό; Αυτό άραγε σε ψάχνει; Το βρήκες και το έχασες; Ψάχνουμε για τα αστεράκια... αυτό το μόνο κριτήριο. Και εκατομύρια άλλοι κανόνες που επινοήθηκαν κατά καιρούς.

Κι εσύ, όπως κι εγώ.. να εύχεσαι να πέσαμε κάπου κοντά.. και χρονικά και τοπικά.